Το επίμονο ροχαλητό στην παιδική ηλικία δεν είναι πάντα αθώο. Ειδικοί προειδοποιούν ότι όταν συνοδεύεται από διακοπές της αναπνοής κατά τον ύπνο, μπορεί να υποκρύπτει το Σύνδρομο Αποφρακτικής Άπνοιας Ύπνου, μια διαταραχή που επηρεάζει την οξυγόνωση του εγκεφάλου και συνδέεται με προβλήματα ανάπτυξης, συμπεριφοράς και μελλοντικής καρδιαγγειακής υγείας.
Όπως επισημαίνει ο Ωτορινολαρυγγολόγος Μηνάς Ν. Αρτόπουλος, Διευθυντής της Α΄ ΩΡΛ Κλινικής στο ΥΓΕΙΑ-ΜΗΤΕΡΑ, το έντονο ροχαλητό και τα επεισόδια άπνοιας δεν πρέπει να υποτιμώνται. Σύμφωνα με πρόσφατη εκτενή ανασκόπηση που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό Children (Basel), τα δεδομένα τριών δεκαετιών έρευνας αναδεικνύουν την ανάγκη για εξατομικευμένη προσέγγιση στη διαχείριση του προβλήματος.
Η νέα προσέγγιση στη θεραπεία του παιδικού ροχαλητού
Για χρόνια, η βασική θεραπευτική επιλογή ήταν η αμυγδαλεκτομή και η αδενοτομή. Αν και η χειρουργική αντιμετώπιση παραμένει πρώτη γραμμή σε πολλές περιπτώσεις, πλέον αναγνωρίζεται ότι δεν αποτελεί καθολική λύση. Παιδιά με παχυσαρκία, ιδιαίτερα μορφολογικά χαρακτηριστικά στο πρόσωπο ή συνυπάρχουσες παθήσεις συχνά συνεχίζουν να εμφανίζουν συμπτώματα και μετά την επέμβαση.
Η σύγχρονη στρατηγική περιλαμβάνει συνδυαστικές επιλογές, προσαρμοσμένες στο προφίλ κάθε παιδιού. Οι ορθοδοντικές παρεμβάσεις με διεύρυνση της υπερώας μπορούν να βελτιώσουν μόνιμα τη βατότητα των αεραγωγών σε παιδιά με στενή άνω γνάθο. Η μυολειτουργική θεραπεία, μέσω ειδικών ασκήσεων των μυών της γλώσσας και του στοματοφάρυγγα, στοχεύει στη σταθεροποίηση του αεραγωγού κατά τον ύπνο. Σε ηπιότερες περιπτώσεις, ρινικά κορτικοστεροειδή ή αντιαλλεργικά φάρμακα συμβάλλουν στη μείωση της φλεγμονής. Για τις σοβαρές μορφές που επιμένουν, η τεχνολογία προσφέρει πλέον λύσεις όπως ο διεγέρτης υπογλώσσιου νεύρου.
Ροχαλητό: Οι επιπτώσεις στην υγεία και τη σχολική απόδοση
Η διαταραγμένη αναπνοή κατά τον ύπνο δεν περιορίζεται στον θόρυβο της νύχτας. Η χρόνια υποξία έχει συσχετιστεί με διαταραχές προσοχής και υπερκινητικότητα, που συχνά συγχέονται με ΔΕΠΥ, μειωμένη σχολική επίδοση και αυξημένο καρδιαγγειακό κίνδυνο στην ενήλικη ζωή.
Οι ειδικοί επιμένουν ότι όταν ένα παιδί ροχαλίζει συστηματικά, αναπνέει από το στόμα ή εμφανίζει ημερήσια κόπωση και ευερεθιστότητα, απαιτείται αξιολόγηση από παιδίατρο και ωτορινολαρυγγολόγο. Η έγκαιρη διάγνωση και η εξατομικευμένη παρέμβαση μπορούν να εξασφαλίσουν ποιοτικό ύπνο και να προλάβουν μακροχρόνιες επιπλοκές.
photo shutterstock
